Turnus rehabilitacyjny nie jest urlopem wypoczynkowym ani zwolnieniem lekarskim. To odrębne, płatne zwolnienie od pracy, przysługujące osobie ze znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Dodatkowy urlop wypoczynkowy wynosi 10 dni roboczych, a zwolnienie na turnus może obejmować do 21 dni, przy czym łączny wymiar obu uprawnień w roku kalendarzowym nie może przekroczyć 21 dni roboczych.
Dodatkowy urlop a zwolnienie na turnus – czym się różnią?
Podstawą obu uprawnień jest Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Nie są one jednak tym samym. Dodatkowy urlop jest częścią urlopu wypoczynkowego, natomiast dni przeznaczone na turnus stanowią usprawiedliwione zwolnienie od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.
| Cecha | Dodatkowy urlop wypoczynkowy | Zwolnienie na turnus rehabilitacyjny |
|---|---|---|
| Wymiar | 10 dni roboczych w roku kalendarzowym | Do 21 dni roboczych, nie częściej niż raz w roku |
| Cel | Wypoczynek i regeneracja w ramach urlopu wypoczynkowego | Uczestnictwo w turnusie rehabilitacyjnym |
| Podstawa prawna | Art. 19 ustawy o rehabilitacji | Art. 20 ustawy o rehabilitacji oraz rozporządzenie dotyczące zasad udzielania zwolnienia |
| Wynagrodzenie | Wynagrodzenie urlopowe | Wynagrodzenie za czas zwolnienia, obliczane jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy |
Kto może skorzystać z tych uprawnień?
Zarówno dodatkowy urlop, jak i zwolnienie na turnus przysługują pracownikowi zaliczonemu do umiarkowanego lub znacznego stopnia niepełnosprawności. Prawo do pierwszego dodatkowego urlopu wypoczynkowego powstaje po przepracowaniu jednego roku od dnia zaliczenia do jednego z tych stopni. Kolejne uprawnienie nabywa się na zasadach określonych w przepisach o urlopie wypoczynkowym.
Dodatkowy urlop zwiększa ogólny wymiar urlopu wypoczynkowego. Przykładowo pracownikowi, który ma prawo do 20 dni urlopu kodeksowego, może przysługiwać łącznie 30 dni, a przy podstawowym wymiarze 26 dni – łącznie 36 dni. Trzeba jednak uwzględnić wyjątki przewidziane w art. 19 ustawy, między innymi prawo do urlopu przekraczającego 26 dni roboczych na podstawie odrębnych przepisów.
Jak działa limit 21 dni?
Limit dotyczy łącznie dodatkowego urlopu wypoczynkowego i zwolnienia na turnus w jednym roku kalendarzowym. Nie są to więc dwa niezależne limity, które można zawsze wykorzystać w pełnym wymiarze.
Jeżeli pracownik wykorzystał już 10 dni dodatkowego urlopu, na zwolnienie związane z turnusem pozostaje mu najwyżej 11 dni roboczych. Jeśli natomiast najpierw skorzysta z 21 dni zwolnienia na turnus, w tym samym roku nie będzie już mógł wykorzystać dodatkowego urlopu w ramach tego limitu.
Przykładowe rozliczenie wygląda następująco:
- 10 dni dodatkowego urlopu – pozostaje maksymalnie 11 dni zwolnienia na turnus.
- 14 dni zwolnienia na turnus – pozostaje 7 dni dodatkowego urlopu.
- 21 dni zwolnienia na turnus – dodatkowy urlop nie może już zwiększyć tej puli w danym roku.
Limit 21 dni działa w obie strony – pracodawca ustala wymiar drugiego uprawnienia z uwzględnieniem dni wykorzystanych wcześniej w tym samym roku.
Nie oznacza to jednak, że pracodawca może nakazać wykorzystanie urlopu wypoczynkowego zamiast zwolnienia na turnus. Są to odrębne uprawnienia. Jeśli pracownik spełnia warunki i przedstawi wymagane dokumenty, nieobecność związana z turnusem nie powinna być rozliczana jako zwykły urlop wypoczynkowy.
Sanatorium NFZ a turnus rehabilitacyjny
Sanatorium finansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia nie jest turnusem rehabilitacyjnym w rozumieniu ustawy. Samo skierowanie do sanatorium przez lekarza NFZ nie daje prawa do 21-dniowego, płatnego zwolnienia od pracy. Tak samo nie należy utożsamiać z turnusem pobytu w ramach prewencji rentowej ZUS.
Turnus rehabilitacyjny jest zorganizowaną formą aktywnej rehabilitacji, połączoną z elementami wypoczynku i zajęciami wspierającymi sprawność oraz aktywność społeczną. O tym, czy dany wyjazd spełnia wymogi ustawowe, decyduje jego charakter i dokumentacja, a nie samo potoczne określenie „rehabilitacja”.
Jak uzyskać zwolnienie na turnus rehabilitacyjny?
Pracownik powinien przekazać pracodawcy dokumenty, które potwierdzają cel i termin nieobecności. Formalności obejmują przede wszystkim:
- wniosek lekarza sprawującego opiekę nad osobą z niepełnosprawnością o skierowanie na turnus rehabilitacyjny, wskazujący rodzaj turnusu i czas jego trwania;
- skierowanie na turnus przedstawione pracodawcy z takim wyprzedzeniem, aby możliwe było zapewnienie normalnego toku pracy;
- dokument od organizatora turnusu potwierdzający pobyt, przekazany po powrocie;
- orzeczenie potwierdzające umiarkowany lub znaczny stopień niepełnosprawności, jeśli nie znajduje się już w dokumentacji pracodawcy.
Za czas zwolnienia pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia. Jego wysokość oblicza się według zasad stosowanych przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy. Dokument potwierdzający udział w turnusie jest podstawą prawidłowego rozliczenia wynagrodzenia.
Od zwolnienia na turnus trzeba odróżnić zwolnienie na badania specjalistyczne, zabiegi lecznicze lub usprawniające oraz uzyskanie albo naprawę zaopatrzenia ortopedycznego. Z takiego zwolnienia można korzystać, gdy czynności nie da się wykonać poza godzinami pracy. Nie jest ono tym samym co 21-dniowe zwolnienie na turnus.
Najważniejsza zasada
Nie musisz wykorzystywać urlopu wypoczynkowego, aby uczestniczyć w turnusie rehabilitacyjnym. Jeśli masz umiarkowany lub znaczny stopień niepełnosprawności, spełniasz warunki ustawowe i dysponujesz właściwym skierowaniem, możesz skorzystać z płatnego zwolnienia od pracy. Trzeba jednak pamiętać, że dodatkowy urlop i zwolnienie na turnus wspólnie nie mogą przekroczyć 21 dni roboczych w roku kalendarzowym.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi indywidualnej porady prawnej. W przypadku wątpliwości dotyczących dokumentów lub sposobu rozliczenia nieobecności warto skonsultować sprawę z działem kadr albo prawnikiem prawa pracy.



