Od 1 marca 2026 r. dodatek pielęgnacyjny z ZUS wynosi 366,68 zł miesięcznie. Inwalidzi wojenni otrzymują 550,02 zł. Osoby, które ukończyły 75 lat, dostają świadczenie z urzędu, bez składania wniosku.
Ile wynosi dodatek pielęgnacyjny i czy trzeba o niego wnioskować?
Podstawowa kwota dodatku pielęgnacyjnego wynosi 366,68 zł miesięcznie. Wyższa stawka, czyli 550,02 zł, przysługuje inwalidom wojennym. Kwoty obowiązują od 1 marca 2026 r. i mogą zmieniać się przy kolejnej waloryzacji.
Dodatek jest wypłacany razem z emeryturą lub rentą. Seniorzy, którzy ukończyli 75 lat, otrzymują go automatycznie od miesiąca osiągnięcia tego wieku. ZUS nie wymaga od nich składania wniosku ani przedstawiania dokumentacji medycznej. Świadczenie podlega corocznej waloryzacji razem z emeryturami i rentami.
Komu przysługuje dodatek pielęgnacyjny?
Prawo do dodatku może wynikać z wieku albo ze stanu zdrowia. Świadczenie przysługuje osobie, która spełnia jeden z poniższych warunków:
- ukończyła 75 lat i ma ustalone prawo do emerytury lub renty,
- jest całkowicie niezdolna do pracy oraz niezdolna do samodzielnej egzystencji,
- pobiera świadczenie emerytalne lub rentowe, z którym dodatek może być wypłacany.
Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza taki stan zdrowia, w którym osoba potrzebuje stałej albo długotrwałej pomocy innych osób przy zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych. U osób przed 75. rokiem życia ZUS ocenia tę przesłankę w postępowaniu orzeczniczym.
Dodatek nie przysługuje za miesiąc, w którym pobyt w placówce opiekuńczej przekracza dwa tygodnie. Dotyczy to między innymi zakładu opiekuńczo-leczniczego, zakładu pielęgnacyjno-opiekuńczego oraz określonych domów pomocy społecznej zapewniających całodobowe utrzymanie. Krótkotrwały pobyt w szpitalu nie jest tym samym co pobyt w takiej placówce.
Jak uzyskać dodatek przed 75. rokiem życia?
Osoba młodsza musi wykazać całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji. Procedura rozpoczyna się od złożenia wniosku do ZUS i dołączenia dokumentów medycznych:
- Złóż w ZUS wniosek o dodatek pielęgnacyjny na formularzu ERP.
- Dołącz zaświadczenie o stanie zdrowia na druku OL-9, wystawione przez lekarza prowadzącego nie wcześniej niż miesiąc przed złożeniem wniosku.
- Przekaż dokumentację medyczną, na przykład wyniki badań, historię leczenia i karty informacyjne z pobytów w szpitalu.
- Staw się na badanie u lekarza orzecznika ZUS, który oceni stan zdrowia i zdolność do samodzielnej egzystencji.
Wniosek można złożyć papierowo, osobiście lub przez pełnomocnika, a także elektronicznie za pośrednictwem PUE ZUS lub eZUS. Jeżeli ZUS odmówi przyznania świadczenia, od orzeczenia lekarza orzecznika można wnieść sprzeciw do komisji lekarskiej ZUS w ciągu 14 dni od doręczenia orzeczenia.
Dodatek pielęgnacyjny a zasiłek pielęgnacyjny
Dodatek pielęgnacyjny z ZUS i zasiłek pielęgnacyjny z gminy to dwa różne świadczenia. Nie można pobierać ich jednocześnie. Najważniejsze różnice przedstawia tabela:
| Cecha | Dodatek pielęgnacyjny (ZUS) | Zasiłek pielęgnacyjny (gmina) |
|---|---|---|
| Organ przyznający | ZUS lub KRUS | Urząd miasta, urząd gminy albo MOPS |
| Beneficjenci | Emeryci i renciści, w tym osoby po 75. roku życia | Osoby spełniające warunki dotyczące niepełnosprawności lub wieku |
| Wysokość | 366,68 zł miesięcznie od 1 marca 2026 r. | 215,84 zł miesięcznie |
Jeżeli osoba pobierająca zasiłek pielęgnacyjny uzyska prawo do dodatku pielęgnacyjnego, powinna poinformować o tym urząd wypłacający zasiłek. Przyznanie dodatku z ZUS wyklucza dalsze pobieranie zasiłku pielęgnacyjnego.



